سلام امروز اومدم جواب سوال انیشتین رو براتون بنویسم.

 با توضیحاتی که در سوال آمده می فهمیم که 5خانه وجود دارد و در هر خانه یک ملیت یک

رنگ یک نوشیدنی یک سیگار و یک حیوان وجود دارد که به ترتیب زیر در خانه

های مورد نظر جای می گیرند

خانه ی اول: رنگ زرد-ملیت فرانسوی-نوشیدنی ؟-سیگار وینستون-حیوان روباه

خانه ی دوم:رنگ آبی-ملیت ایتالیایی-نوشیدنی چای-سیگار مارلبورو-حیوان اسب

خانه ی سوم:رنگ قرمز-ملیت انگلیسی-نوشیدنی شیر-سیگار کنت-حیوان حلزون

خانه ی چهارم:رنگ سبز-ملیت ژاپنی-نوشیدنی قهوه-سیگار پارلمنت-حیوان؟

خانه ی پنجم:رنگ سفید-ملیت اسپانیایی-نوشیدنی آب پرتقال-سیگار مور-حیوان سگ

(چون نوشیدنی فقط در خانه ی اول (زرد رنگ) که متعلق به فرانسوی است نیامده و در خانه های دیگر نیز آب نوشیده نمی شود پس حتما فرانسوی آب می نوشد همچنین چون

در خانه ی چهارم(سبز رنگ)حیوان نیامده و در

خانه های دیگر هم گورخر نیست پس جواب سوال دوم نیز ژاپنی می باشد.)

وقت باران دلم هوای خورشید دارد و هنگام آفتاب دلم

مشتاق ابر باران زاست

 شــب که می شود دلم در

جستجوی باریکه ی نوریست و در دل روز به دنبال

تنهایی...

 در تنهایی آرزو می کنم همنشـینی داشته باشم و در

مصــاحبت دوســت

ســـکوت را می جویم و آرامش را

 خــــدایا من به دنبال چه می گردم؟؟؟

 واژه ی زنــدگی را جلوی آیـــنه می گذارم امشـب به

کودک دلم

می گویم:"واژه ی زنــدگی را زیبــا تلــفظ کـن"

 من در آن لحــظه که چشـــم تو به من می نگرد........

برگ خشکیده ی ایمان را

در پنجه ی باد!!

رقـــص شــیطانی خواهــش را در آتــش ســـبز!!!

نور پنهانی بخشــش را

در چشــمه ی مــــــــهر!!

اهــــتزاز ابـدیـــت را می بــینم

بـــــیش از این سوی نــــــگاهـت نتوانم نگــریست

اهــــتزاز ابدیـــت را یــارای تماشــایم نیست

کـــــــاش مـی گفتی چیـــــست ؟؟؟؟؟؟

آن چه از چــشم تو تا عمق وجودم جاریست....

 مرد دستانش را به سوی آسمان دراز کرد و گفت:

خـــــدایا ســــــــلام

خدایا تو خود شاهدی که به تنهایی نمی توانم

به من ایــــــمان عطا کن تا بدون ترس و واهمه ای با لحظه لحظه ی زندگیم رو به رو شوم

خـــــــدایا از تو سپاسگذارم که به حرفهایم گوش دادی شـــب به خـــیر

آنگاه زمزمه کرد: خــــدایا با من حــــرف بزن

پس دوباره گفت:خــــــدایا با من حرف بزن و آسمان غرش کرد

به اطراف نگاهی انداخت و گفت:خـــــدایا بگذار تا تو را ببینم

و ستاره ای در آسمان روشن تر شد و چشمک زد

در ناامیدی گریه سر داد و گفت :خـــــــدایا مـــرا لــمس کن

پروانه ای روی شانه هایش نشست امــــا او آن را دور کرد

 اما او آن را خواند و به کناری انداخت و از آنجا دور شد

خـــــــــدا در همین جاست همین نزدیکی هاااااااااا

در همین چیزهای به ظاهر ساده و بی اهمیت

جوانی عاشق برقم که از پیریز میترسم

                                                            من از لیلی گریزانم و از شیرین هراسانم

من از افسانه و رویا و مهرانگیز میترسم

                                                         و از چشمان سارا خواهر پرویز میترسم

بگویم یا نگویم راز بعدی را نخــندی ها

                                                    از این آدامـس های کوچک لاویز میترسم

شگفتا آنقدر تشویش دارم از دل و بی بی

                                                      که توی سبزی خوردن هم از گشنیـز میترسم

شبیه بچه ای ترسو از ابرو و لب و گیسو

                                                     و از هر چی که مامان گفته باشد جــــــــیز می ترسم

چنان می ترسم و میلرزم و قلبم تپش دارد

                                                       که گویی دارم از صـدام یا چنگیـز می ترسم

چرا اینقدر چربی تو ؟چرا ژل می زنی اصلا

                                                         نمی دانی من از جاهای خیلی لیـــز می تر سم؟!

برایت گفتم اینها را به من گفتی برو دکتر

                                                          از آن دارو که دکتر می کند تجویز می ترسم

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل

                                                     چنین لوکیشنی دارم که از هـــــــــرچیــز می ترسم

عشق را هدفی نیست آن چنان که بدست آید

باور کن که عشق